Vandaag bezoeken we Wray Castle aan de oever van Windermere. Eigenlijk willen we nog wat wandelen langs het meer, maar we rijden pardoes de oprijlaan op, en dan ben je verkocht. Op het eerste gezicht is Wray Castle een oeroud ridderkasteel, waar in de loop van vele eeuwen stukken aangebouwd zijn. Maar schijn bedriegt,
het is een Victoriaanse villa. Sommige mensen vinden het een smakeloze nepper , maar met de dichter Wordsworth zijn wij veel milder in ons oordeel. Het ligt in ieder geval beeldschoon aan het water, en het uitzicht op de Fells is om te zoenen.
Meteen als we binnenkomen worden we herkend door Lizz van de National Trust. Gisteren waren we in Townend (ook van de National Trust) en daar daar was zij ook aan het surveilleren. Dus hebben we meteen weer aanspraak. Ook dit oude kasteel heeft een bewogen historie nadat de eerste bewoners het pand verlieten. Het werd per seizoen verhuurd als vakantiehuis, en zo heeft Beatrix Potter hier als meisje ook een zomer doorgebracht. En ook heeft hier heel lang een opleiding tot marconist voor de commerciele vaart gezeten.
Na een lome wandeling langs het Windermere hebben we nog tijd om naar Coniston te rijden langs eindeloos slingerende smalle weggetjes. Vroeger hadden de Engelsen hier speciale charmante autootjes voor (lekker smal).
Vroeger was dit een mijnstadje (leisteen, koper en zilver), nu leeft men van het toerisme. Attracties: Coniston Water (weer zo'n mooi meer), en the old Man Coniston, of kortweg the Old Man, een berg van 800 meter hoog.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten