De volgende ochtend klim ik een beetje slaapdronken het stapelbed uit. De vloer lijkt een beetje op en neer te gaan. Maar al wakkerder wordend blijkt het fysiek ook zo te zijn. We zijn immers aan boord van een schip. Aan bakboord is de Engelse kustlijn reeds zichtbaar. Dat zien we niet uit onze patrijspoort , maar vanaf het promenadedek, waar het fris en winderig is.
Zo'n passagiersboot heeft kilometers aan gangen en gangetjes. En om de boel een beetje aan te kleden hebben ze mooie ingelijste foto's opgehangen van oude zeilschepen. Alleen het reportoire is wat beperkt. Deze foto komt elke honderd meter weer langs. Dat doet mij vermoeden dat er nog meer speciale La-Mancha hutten aan boord zijn.
De paspoortkontrole - Schengen ten spijt - vinden de Engelsen niet overbodig en het duurt een eeuwigheid. Maar het 'cheers, have a nice stay' is dan wel weer aardig. De tomtom is nog niet helemaal wakker, want als we Carlisle intikken denkt ie dat we nog in IJmuiden staan.
Newcastle ligt in het graafschap Northumberland, en het Lake District hoort bij Cumbria.
Maar eerst gaan we naar Wall's End, de plek waar Hadrian' s Wall begint, of eindigt, het is maar hoe je het bekijkt. Keizer Hadrianus kennen jullie natuurlijk van het blog 'Rondom Rome' , toen we zijn keizerlijke villa bezochten in Tivoli. Nou de Romeinen hadden wel heel Brittania veroverd, maar kregen op een gegeven moment toch genoeg van die barbaarse Picten in Schotland. Ze schoven de limes een stuk naar beneden en bouwden als grensmarkering een muur van kust tot kust, met forten en grensbewaking.Als liefhebbers van Romeinse ruines smullen we natuurlijk van deze archeologische schatkamer van 90 kilometer lang.
We bezoeken ook het Roman Army Museum bij Walltown Crags. Het geeft een goed beeld van het saaie, koude en af en toe gevaarlijke garnizoensleven bij Hadrian' s Wall. De legionairs kwamen van overal uit het Romeinse Rijk, en konden na 25 jaar dienst Romeinse burgerrechten verwerven voor zichzelf en familie.
Nabij ligt nog Vindolanda, met de overblijfselen van een groot stenen garnizoensfort. Maar als je alle ruines hier bezoekt, heb je een paar weken nodig. De toiletten van het museum zijn geheel in stijl gehouden. Voor ons de leukste sinds de Hundertwasser Toilets in Kawakawa (Nieuw-Zeeland).
Als we het Lake District naderen begint het zachtjes te regenen. Maar daar kan je op rekenen in Engeland. De rit langse de meren is evenwel prachtig. Tenslotte checken we in Windermere in in het Beech House, een gezellige kleinschalige B&B.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten