Gisteren hadden we een erg gezellig dineetje bij Francine's. De tent was afgeladen, want het eten scoort geweldig op Trip Advisor. We zitten op rubbing elbows afstand van een echtpaar uit - jawel - Hastings. Gezellig nemen we samen de mooie plekjes in het Lake District door, dan de mooie plekjes elders in Engeland, en het reizen in het algemeen. En we kunnen nog van dienst zijn door alle must-sees in Leiden op een blaadje te schrijven. Als we volgend jaar het carillion in Leiden een Engels wijsje horen spelen, kunnen we ervan uitgaan, dat ze gearriveerd zijn. Ondertussen smullen we van de tonijn carpaccio, gebakken tarbot en terrine van zalm, roomkaas en dille.
Helaas moeten we nu afscheid nemen van ons gezellige Beech House. Kraakheldere kamers, vriendelijke ontvangst en gezellige patrons en gasten. Afscheid dus, maar niet nadat we een laatste full English breakfast naar binnen gewerkt hebben (ik althans). Voor vanmiddag halen we bij Sainbury's de bekende sandwiches en voor thuis wat potjes Colman's Mustard. En voor vanavond op de boot kopen we bij butcher Hutchinson een tweetal prijswinnende pasties.
De boot vertrekt pas om 17:00 uur uit Newcastle, en we tuffen op ons gemak langs Carlisle en nemen daarna weer de A69 parallel aan Hadrian's Wall. Bij Vindolanda gaat ons gymnasiastenbloed weer gisten en we betreden vol verwachting de uitgebreide opgravingen van het gelijknamige centrale Romeinse fort. Hier was het hoofdgarnizoen van Hadrian's Wall gelegerd, gesitueerd ongeveer halverwege de afstand tussen de uiteinden van Hadrian's Wall. Dat uiteraard om strategische redenen.
Vindolanda bestond al voordat de muur werd gebouwd, en is gedurende de tijd dat de Romeinen hier zaten (zo'n 400 jaar) een keer of negen herbouwd, elke keer groter of kleiner, al naar gelang de benodigde grootte van het garnizoen. Zuinig met het belastinggeld! Bijgaand plaatje geeft aan in welke verhouding de grensbewaking hier stond tot de rest van de grenzen van het Romeinse rijk.
Toch is volgens de kronieken keizer Hadrianus hier persoonlijk op bezoek geweest. In de archeologische lagen zijn op de plek waar de commandantuur toendertijd was gevestigd, de overblijfselen van een groot houten gebouw gevonden. Wellicht heeft de keizer hier nog gelogeerd.
Als archeologisch experiment zijn hier ook stukjes muur gereconstrueerd. Een stukje op de ouderwetse manier, met aarden wallen en houten pallisaden, en een stukje van steen met torens en kantelen. Men kwam er achter dat de aarden wal niet voldeed, binnen een paar jaar zakte de boel uit en rotte het hout weg. Maar daar waren de Romeinen zelf ook al achter.
Er wordt hier elk jaar nog opgegraven, en je kan je opgeven als vrijwilliger als je wilt. Maar de meeste schoenen, houten schrijftabletten met kattebelletjes en administratie, gouden munten en fibula's zullen nu wel uit de grond gevist zijn. Maar je weet maar nooit.
Ook kan je (georganiseerd) langs en over de gehele muur lopen. Trek wel negen dagen uit voor de wandeling. Deze mijlpaal zal je alvast niet tegenkomen, want deze hebben ze bij Vinolanda neergezet.
Allemaal verleidelijke activiteiten, maar wij moeten nu de boot halen, anders missen we de boot. Keurig op tijd rijden we onze incheck lane op en staan tussen de continentals die naar huis gaan, en de Engelsen die nog een vakantie voor de boeg hebben. Bij afvaart worden we weer vriendelijk uitgezwaaid vanaf de kade en we zwaaien vrolijk terug. Tot ziens gekke aardige Engelsen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten