Beste vrienden en volgers,
Alleen al bij Windermere is genoeg te zien en te doen om een vakantie van drie weken overvol te stouwen. Maar we willen in onze ene week toch minstens een indruk krijgen van de rest van het Lake District. Dus gaan we vandaag per auto op expeditie.
Geheel in strijd met dit plan draaien we al na luttele miles het parkeerterrein op van de Holehird Gardens. De tuin is van de Lakeland Horticultural Society en wordt geheel gerund door volunteers. De tuinen liggen idyllisch tussen de heuvels met schapenweiden en bospartijen. Er zijn vele National Collections te zien, waaronder die van de Astilbes, de Hosta's en de wheelbarrows.
Bij de Himalayan Poppies wisselen we wat beleefdheden uit met een vrijwilliger, een gepensioneerde man, die geknield bezig is om grasjes rond de collectie weg te trekken. Er klikt wat, en we staan een tijd genoegelijk te kletsen over van alles en nog wat. Eerst de poppies, dan over Hastings, waar ie vandaan komt, en dan over Engelse humor, en dat die Dutchies dat blijkbaar ook waarderen. Gezellige lui die Engelsen.
Dan komen we bij Townend, een antiek farmhouse waar sinds de zeventiende eeuw eigenlijk niets wezenlijks aan is veranderd. De familie Brown heeft hier eeuwenlang gewoond, elke oudste zoon werd George gedoopt, ierf op zijn tijd de hele boel, en de rest van de zonen werd dokter, advokaat of wat anders. De laatste George had alleen ongetrouwde dochters, en toen de laatste stierf, kwam het huis via via in handen van de National Trust, en het is een schitterende parel aan het rijke snoer.
Het huis is een gezellige kruip-door-sluip-door hipsekrips met de hele orginele inventaris, meubilair, boeken, klokken, kasten etcetera nog kompleet. Een overal suppoosten die je iets interessants vertellen over de geschiedenis van het huis. Zo bevat de bibliotheek een aantal unieke boekwerken. Niet echt boekwerken, maar meer keukenmeidenromannetje en sensatieverhalen. Wel gedrukt maar niet gebonden. En veelal na lezing weggegooid. En tegenwoordig uniek van zeldzaamheid. In de keuken is een live demonstratie over koken en recepten uit de zeventiende eeuw.
Zo, de dag is al ruimschoots halverwege en van de expeditie is nog weinig terechtgekomen. We gaan met gezwinde spoed de Kirkstone Pass over, die zich een machtige 1489 voet boven het zeeniveau uitsteekt.
Over de pas kom je in het North Lake District. Het landschap is daar ruiger en de heuveltoppen (Fells) hoger dan in het vriendelijke midden. Op voettocht door de heuvels kan je zomaar overvallen worden door noodweer en bittere kou. Maar vanmiddag is alles zonovergoten.
We tuffen langs Derwent Water, Crummock Water, Buttermere en Thirlmere, met prachtige uitzichten op de Fells. Op de nauwe en steile weggetjes is het wel geven en nemen met betrekking tot de overige weggebruikers. Maar de Engelsen zijn zeer galant, en wij hebben absoluut geen haast. Een mooie combinatie. En zo vangen we nog meer dan een glimp op van North Lake District.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten